شمشیر دو لبه تعریف و تمجید!


موضوعی که باید به آن توجه داشت این است که تکواندو در چند سال گذشته تجربیات تلخی را از امیدواری های بیش از اندازه به بازیکنان دیده است.

به گزارش سایت هواداران تکواندو، روز جمعه برنامه رکورد در حالی روی آنتن شبکه سه رفت که اختصاص به برنامه تکواندو داشت. در این برنامه فریبرز عسگری (سرمربی تیم ملی تکواندو) به همراه مهدی بی باک(سرمربی پیشین تیم ملی) به بحث و تحلیل شرایط تیم ملی تکواندو پرداختند. یوسف کرمی نیز در خلال برنامه روی آنتن شبکه آمد و درباره شرایط کنونی تکواندو مواردی را عنوان داشت.

گفتمان تحلیلی و کارشناسی حاضرین در این برنامه در حالی صورت گرفت که فارغ از نکات فنی عنوان شده یک موضوع قابل توجه لابه لای حرف هایشان وجود داشت.

نکته ای که مهدی بی باک و یوسف کرمی روی آن اصرار داشتند تاکید بر مدال آوری و شرایط خیلی خوب بازیکنانی همچون میرهاشم حسینی، آرمین هادی پور و امیر محمدبخشی) بود. تاکید براین که این بازیکنان مدال آوران قطعی المپیک خواهند بود. نکته ای که برهیچ کس پوشیده نیست و کارشناسان و اهالی فن همگی معتقدند که عملکرد این بازیکنان در یک سال گذشته بسیار مطلوب بوده است. اما موضوعی که باید به آن توجه داشت این است که تکواندو در چند سال گذشته تجربیات تلخی را از امیدواری های بیش از اندازه به بازیکنان دیده است.

تجربه تلخی که در المپیک ۲۰۱۲ و بازی‌های المپیک ۲۰۱۶ ریو برای تکواندو به ثبت رسید نمونه‌ای از این تجربیات تلخ است.

رقابت‌هایی که با هزاران امید برای تکواندو آغاز شد اما خروجی آن خاطره‌ای تلخ را به یادگار گذاشت.

این نتایج در حالی برای تاریخ تکواندوی ایران به ثبت رسیده است که پیش از اعزام به بازی‌های المپیک لندن و ریو کارشناسان و منتقدان و اهالی فن بازیکنان اعزامی کشورمان را بزرگان دنیا تکواندو توصیف می‌کردند و همگان منتظر مدال‌های طلایی بودند که برای کاروان ایران از قبل متصور شده بود. رویایی که محقق نشد و دست تکواندوی ایران از کسب مدال طلا خالی ماند.

باتوجه به نتایج ثبت شده کنکاش و تحلیل‌های زیادی در این مورد صورت گرفت در نهایت یکی از دلایل عمده این ناکامی را به تعاریف و القابی نسبت دادند که کنار نام ورزشکاران اعزامی کشورمان قرار داده بودند.

تعاریفی که بازیکنان را در فضایی قرار داده بود که خود را قهرمان بلامنازع این میدان ها می‌دانستند.

این در حالی بود که پیش از اعزام به بازی‌های المپیک از مربی و کارشناس گرفته تا رسانه‌ها در توصیف و مدح بازیکنان گزارش‌های مختلف عنوان می شد. بازیکنان نیز در رویای طلای مسلم خود قرار گرفته بودند. اما نتیجه آن طور که پیش بینی می‌شد درست از آب در نیامد.

یوسف کرمی در شب بازی‌های المپیک لندن دچار استرس شد و با نتیجه دور از انتظار برابر حریفانش شکست را پذیرفت. در بازی‌های ریو نیز هرسه بازیکن اعزامی کشورمان نتیجه‌ای را کسب کردند که هنوز از آن به عنوان شوک یاد می کنند.

اتفاقی تلخ که هرگز فراموش نمی شود اما می توان از آن درس گرفت. از این بابت که حداقل درتعاریف و پیش بینی ها کمی آهسته تر حرکت کرد. این که از ورزشکاران تعریف شود و عملکرد خوبشان مورد تحسین قرار بگیرد امری قابل قبول است اما این که در فاصله باقی مانده تا المپیک بازیکنان را در فضایی قرار داد که خود را قهرمان بی چون وچرا بدانند کمی نگران کننده می شود. از این لحاظ که شاید به لحاظ کم سن و سال بودن بازیکنان آنها در غرور و وهم خاصی قرار بگیرند. وهم و خیالی که تکواندو را در میدان های بزرگ نقره داغ کرده است.

حالا توقع می رود تکواندو با توجه به تجربیاتی که دارد در تعاریف و تمجید ومدح بازیکنان جانب احتیاط را رعایت کند.
تاريخ:يكشنبه 11 آذر 1397 - 08:37