نگاهی متفاوت به صحبت‌های هادی ساعی


ساعی که مدتهاست با این خانوده احساس غریبی می کند و از آنها دور است. شاید اگر کمی نزدیک تر بود حداقل می دانست که برای کسب سهمیه المپیک در زمانی که بازیکنان در رنکینگ داریم نمی توان درمسابقات قاره ای شرکت کرد و از این راه به المپیک رسید.

به گزارش سایت هواداران تکواندو، کلمه نقد، به تنهایی، یعنی «تشخیص خوب از بد». نقد، انتقاد، مُنتقد، ناقد،...هم خانواده هستند. از همه این کلمات مشهورتر، کلمه انتقاد است که شاید روزی چندین بار هم آن را به کار ببریم.

انتقاد هم در حقیقت یعنی «آشکار کردن خوبی ها و بدی ها»؛ اما در عرف و ادبیات عامه مردم گویا تنها به «ایرادگیری» و «عیب جویی» معنا پیدا کرده است؛ همان طور که بعضی ها گمان می کنند نقد هم یعنی همین. 

تعریفی که به نظر می رسد در ادبیات برخی از کارشناسان و اهالی فن تکواندو نیز اینچنین شکل گرفته. کافی است نگاهی به تحلیل ها ونقدهای چند روز اخیر منتقدانی همچون هادی ساعی  در خصوص نتایج تیم ملی تکواندو در قهرمانی جهان داشت.

نوع نگاه و دیدگاهی که با "فن"فاصله زیادی دارد و بیشتر شبیه به یک ایرادگیری و عیب جویی است. او که همواره وجود "پولادگر" در راس فدراسیون  را دلیل افت و نزول تکواندو می داند این بار هم او را در سیبل انتقادهایش قرار داده است و تنها به او می تازد و پولادگر را مقصر اول و آخر ناکامی ها معرفی می کند.

ساعی معتقد است این افراد باید تکواندو را رها کنندو بروند:« به این دوستان باید گفت بدهی آنها تسویه شده و فقط بروند تا یکی دیگر بیاید تا بدهی آنها را پرداخت کند. بدهی این آقایان آنقدر زیاد است که حالا حالاها نمی تواند آن را بدهند. البته بدهی آقایان مالی نیست و بدهی آنها ظلم‌هایی است که  به جوانان این مملکت کردند و تا آخر عمر نیز گردشان باقی خواهد ماند.»

وی در شرایطی این روزها با نقدهایش  نتایج تکواندو را مورد تحلیل قرار می دهد که در هیچ خطی از صحبت هایش راه کاری ارائه نمی دهد تنها به این این موضوع اکتفا می کند که این نتایج را پیش بینی می کرده است. او نتایج ریو را نیز پیش بینی می کرد و به همین دلیل عازم ریو نشده بود با همین پیش بینی هایش به منچستر نیز نرفت.

ساعی برای ایرادگیری از عملکرد فدراسیون تکواندو حتی به سن و سال " مهلا مومن زاده "  نایب قهرمان جهان نیز می پردازد. او مدعی است که سن این دختر جوان 17 سال نیست و بلکه 19 ساله است. حال چه فرقی دارد که 19 باشد یا 17 مهم حلاوت مدالی است که این تکواندوکار با عملکرد درخشانش در منچستر برایمان ایجاد کرد. هرچند که مدیرسازمان تیم های ملی و سرمربی تیم ملی تکواندو بانوان حرف ساعی را رد کردند. 

ساعی که همه جوره مدیریت فدراسیون تکواندو و وجود افراد ناکارآمد در این فضا را علت العلل همه مشکلات می داند؛ عدم صدور به موقع ویزای تکواندوکاران کشورمان جهت حضور در مسابقات قهرمانی جهان را نیز به گردن کم کاری و اهمال مدیریت فدراسیون می اندازد.

صحبت هایی که با خواندنشان این باور شکل می گیرد که انگلیسی ها مبرا از هر شیطنتی هستند و دراین باره تبرئه می شوند.

وی که پیش تر نیز با این شیوه تکواندو را مورد نقد قرار داده بود البته یک راه حل را نیز پیش روی تکواندو قرار می دهد. راه حلی که او برای کسب سهمیه المپیک عنوان می کند:« اولین راه این است که فدراسیون تکواندوی ایران آدم‌های کوچک اطراف خود را کنار بگذارند. ما در تکواندو افراد بزرگ و باتجربه خیلی داریم. از آنها استفاده کنند تا بتوانند در ادامه مسیر موفق باشند. کار سخت است، اما برای عبور از مسیر سخت حتماً باید کارهای سخت انجام دهیم. ما فرصت برای گرفتن سهمیه المپیک را داریم و می‌توانیم از مسابقات آسیایی شانس حضور در المپیک ۲۰۲۰ توکیو را به دست بیاوریم.»

ساعی که مدتهاست با این خانوده احساس غریبی می کند و از آنها دور است. شاید اگر کمی نزدیک تر بود حداقل می دانست که برای کسب سهمیه المپیک در زمانی که بازیکنان در رنکینگ داریم نمی توان درمسابقات قاره ای شرکت کرد و از این راه به المپیک رسید.!!
تاريخ:يكشنبه 5 خرداد 1398 - 08:45